Czym się różni LCD od PLAZMY?

FORMA WYŚWIETLANIA OBRAZU

Telewizory LCD podświetlają matrycę za pomocą świetlówek (CCFL), bądź diód LED.

Matryca składa się z panelu, na którym umieszczone są kryształki, które obracając się przepuszczają światło na filtr koloru CZERWONY, (Red), ZIELONY, (Green) lub NIEBIESKI (Blue) tzw. RGB (od pierwszych liter anglojęzycznych nazw kolorów).

W telewizorze PLAZMOWYM matrycę tworzą komory z luminoforem. Trzy komory obok siebie tworzą taki sam schemat kolorów jak w wyżej opisanym LCD, czyli RGB. Po przesłaniu napięcia elektrycznego komora zaczyna świecić. Jeżeli w danym pikselu obraz ma nie być wyświetlany, to w danym pikselu nic nie świeci.

To są podstawowe różnice, jeżeli chodzi o sposób wyświetlania obrazu.

ODBIJANIE ŚWIATŁA

Telewizory PLAZMOWE posiadają z przodu panel, który jest wytrzymały na uszkodzenia, jednak odbija światło zewnętrzne. Wysokie modele mają założone filtr zmniejszające odbicia, jednak nadal są one widoczne.

W przypadku LCD z MATOWĄ! matrycą światło zewnętrzne jest bardziej pochłaniane kosztem ostrości obrazu. LCD z matrycą błyszczącą pochłania tego światła mniej, ale jego obraz jest bardziej ostry. Rozwiązaniem pośrednim są matryce pół matowe, pół świecące, które pochłaniają duża cześć światła i dają dużą ostrość.

KĄTY OGLĄDANIA

Największe kąty oglądania (w pionie i poziomie) mają telewizory PLAZMOWE. Obecne telewizory LCD mają znacznie pole oglądania, jednak nadal patrząc na telewizor z boku, bądź z dołu kolory tracą swoją jasność.

KOLORY

Większą liczbę kolorów posiadają telewizory PLAZMOWE, dzięki czemu kolor skóry (który ze względu na dużą różnorodność barw) jest najbardziej naturalny.

W telewizorach LCD kolory są bardziej żywe, co przy jasnym pomieszczeniu lepiej się sprawdza.

Wybór między tymi dwoma technologiami w przypadku kolorów można skrócić tak:

PLAZMA – obraz zbliżony do kinowego, kolory mniej żywe, za to bardziej naturalne

LCD – żywe kolory

ŻYWOTNOŚĆ

Żywotność panelu telewizora LCD liczona jest na 60 000 godzin, co daje przy średnim oglądaniu po 8 godzin dziennie około 20 lat.

Żywotność panelu telewizora PLAZMOWEGO 100 000 godzin, co daje przy średnim oglądaniu po 8 godzin dziennie około 34 lat.

Oprócz samej żywotności panelu, przez cały czas zmienia się jego jasność początkowa. Z czasem kolory są mniej nasycone, a telewizor świeci słabiej.

Najwolniej swoją jasność tracą telewizory PLAZMOWE. Przy 60 000 godzin, gdzie panel LCD już przestaje działać, PLAZMA świeci 60% jasnością początkową.

OBRAZY STAŁE

Przy oglądaniu obrazów stałych, np. logo stacji telewizyjnej, reklama lepiej sprawdzi się LCD. W przypadku PLAZMY pozostają ślady po długotrwałym wyświetlaniu jednego elementu. Są sposoby, żeby to wyeliminować. M. in. Ciągłe przesuwanie obrazu o piksel, bądź więcej, co nie wpływa na komfort oglądania, a telewizor sam co jakiś czas zmienia sobie obraz na danym pikselu. Niektórzy producenci mają dema, które po wypalenia się elementu stałego mają za zadanie „oczyścić” ekran. Może to wyglądać tak, że przez cały ekran przesuwają się pasy z gradacją od koloru czarnego do białego.

ZUŻYCIE PRĄDU

W chwili obecnej między telewizorami LCD z podświetleniem CCFL, a telewizorami PLAZMOWYMI w zużyciu prądu nie ma dużej różnicy. Najmniej prądu pobierają telewizory LCD LED. Jednak czasami lepiej policzyć sobie ile tak naprawdę wyniosła by nas cena rachunku za telewizor LCD LED, w porównaniu do innych, bo może się okazać, że różnica w cenie zwróci się bardzo późno, albo i wcale.

PŁYNNOŚĆ RUCHU

W zależności od tego co najczęściej oglądamy funkcja 100Hz będzie nam mniej lub bardziej potrzebna. Jeżeli głównie na ekranie naszego telewizora wyświetlamy seriale, wiadomości, itp. 100Hz nie jest nam takie konieczne. Jeżeli chcemy już obejrzeć sobie sport, filmy akcji, itp. 100Hz jest bardzo przydatne, w szczególności w telewizorach LCD, gdzie jest spory czas reakcji matrycy ok. 4ms, w porównaniu do telewizora PLAZMOWEGO, gdzie wynosi on 0,001 ms. Różnica między 100Hz, a 200Hz, jest niezauważalna. Funkcja 200Hz przydatna jest przy telewizorach 3D, gdzie wtedy na każde oko przypada obraz 100Hz. W telewizorach PLAZMOWYCH pojawią się funkcja 600Hz. Zasada jest taka, że jedna klatka wyświetlana jest 12 razy (12 klatek x 50 Hz = 600 Hz). Telewizory LCD mają problem ze smużeniem przy szybkich scenach, jeżeli poprzez włączenie funkcji 100 Hz, uda się je wyeliminować tracimy wtedy na naturalności ruchu obrazu. Powstaje nam tzw. efekt teatru, gdzie postacie są tak jakby wyjęte z tła. Telewizory PLAZMOWE mają znacznie lepszą płynność ruchu.

ODBIÓR SYGNAŁU ANALOGOWEGO

Jeżeli w domu mamy sygnał analogowy, najlepszym rozwiązaniem jest telewizor PLAZMOWY, który znacznie lepiej niż LCD radzi sobie z obróbką takiego materiału.